TAROT ASTROLOGIA PARAPSYCHOLOGIA

Astrologia

Ogólnie o astrologii

Astrologia – jest bardzo obszerną i od lat fascynującą dziedziną wiedzy zaliczaną do kompetencji parapsychologii.

Pokazuje, że wszystkie elementy składające się na otaczający nas wszechświat /Kosmos/ tworzą jeden wspólny organizm – wzajemnie na siebie oddziaływując..

Ziemia jako jeden z elementów kosmosu odbiera zatem emanacje kosmiczne, czyli cała przyroda nieożywiona i ożywiona na ziemi podlega im także.

Człowiek jako żywy organizm, podlega wszelkim prawom natury ziemskim i kosmicznym.

Na przestrzeni lat Astrologia podzieliła się na następujące działy:

1. Astrologia urodzeniowa /natalna/ skupia się na indywidualności człowieka.

Zyskała sobie największą popularność i znaczenie. Jej podstawą jak i każdej innej dziedziny astrologii, jest horoskop urodzeniowy /radix/.

Dzięki niemu możemy dokładnie opisać cechy fizyczne i psychiczne człowieka, określić jego osobowość i jej progresywny kierunek.

Kosmogram radixowy opisuje predyspozycje, ich rozwój na przestrzeni całego życia i sposób oraz zakres ich możliwego wykorzystania.

Pokazuje na interakcje człowieka z otaczającą go rzeczywistością, jego sposób reakcji na nią, wskazuje na predyspozycje chorobowe, cechy rodzinne i wiele innych.

Horoskop urodzeniowy pamiętajmy niczego nie przesądza. Pokazuje możliwości, ograniczenia, trudności, ułatwienia etc., od samej jednostki zależy co z tym zrobi, jak pokieruje swoim życiem i jak swój potencjał wykorzysta.

2. Astrologia porównawcza – zajmuje się relacjami osób i wzajemnym ich na siebie oddziaływaniem /małżeństwo, partnerstwo, spółki etc./

3. Astrologia mundalna, zajmująca się sprawami państw, nacji oraz katastrofami żywiołowymi na ziemi.

4. Astrometerologia – zaznajamia nas z wpływami planetarnymi na warunki meteorologiczne.

5. Astrologia medyczna – przekazuje informacje n/t konstytucji naszego organizmu czy wrodzonych skłonności do chorób oraz określa podatności na nie.

6. Astrologia horarna – pomaga wybrać najwłaściwszy moment na jakieś przedsięwzięcie /jeszcze przed jego zaistnieniem/ np. kupno domu czy samochodu, założenie firmy, zawarcie ślubu itp. świadomie wybierając odpowiednią chwilę, powodujemy, iż nasze dążenia pozostają zgodne z aktualnym układem planetarnym, a „gwiazdy” zaczynają nam sprzyjać.

7. Astrologia prognostyczna – zajmuje się przewidywaniem przyszłych zdarzeń w naszym życiu, wykorzystywana do różnych prognoz. Uwzględnia wiele technik, które to umożliwiają dokonanie różnych obliczeń i interpretacji w zależności od potrzeb /m-c, rok, na dane miejsce itp.

W opracowaniu wykorzystano źródła:

1.K.Konaszewska – Rymarkiewicz – Astrologia – Interpretacja podstawy Poznań 1991

2.R. T. Prinke – 'Vademecum Polskiego Astrologa:’ Warszawa 1995

3.P. Kowalski /red./ – „Leksykon Znaki Świata” Omen, Przesąd, Znaczenie Warszawa 1998

4.Wojciech J.Burszta – „Antropologia Kultury” Poznań 1998

5.Suzan White – „Nowa Podwójna Astrologia” Warszawa 1992

Astrologia horarna

Astrologia zajmuje miejsce na pograniczu nauki i magii. Gdyby jednak poszczególne jej dziedziny umiejscawiać dokładniej, wówczas z pewnością astrologia horarna (zwana też godzinową) znalazłaby się najbliżej magii. Jest to bowiem w zasadzie jedna z wielu sztuk mantycznych. takich jak chiromancja, kartomancja. czy geomancja.

Podstawą dla wszelkich ustaleń i przewidywań jest w tym przypadku horoskop momentu zadania konkretnego pytania, przy czym przyjmuje się powszechnie, ze nie może to być pytanie trywialne. Astrolog staje się tu swego rodzaju medium miedzy intensywnie zogniskowanym pytaniem a odpowiedzią na nie, zawartą w horoskopie momentu tego zogniskowania. Aby taka sytuacja miała miejsce, pytanie osoby trzeciej musi być.

* osobiście przekazane astrologowi.

* wywołane intensywnym przeżyciem, silną potrzebą, nagłym wypadkiem, itp.

* dokładnie sprecyzowane, dotyczące bardzo konkretnej sprawy,

* postawione w swoim własnym czasie, a nie przy okazji iw idealnym przypadku może to być nagły telefon).

Za moment pytania uznaje się przyjęcie go do świadomości astrologa i dokładne zrozumienie jego istoty, on bowiem będzie interpretował horoskop i szukał w nim odpowiedzi. Pytanie nie może być później zmieniane ani zadawane po raz drugi.

Horoskop horarny obliczamy identycznie jak horoskop urodzeniowy dla czasu l miejsca pytania. Przed przystąpieniem do jego analizy sprawdza się najpierw jego wiarygodność ustalając następujące punkty;

1.Księżyc w Biegu Jałowym (układ wyjaśniony wyżej przy astrologii elekcyjnej)

oznacza, ze horoskop jest niewiarygodny. Postawiony problem nie będzie miał rozwiązania ani pozytywnego, ani negatywnego. Przedsięwzięcie związane z pytaniem zostanie zarzucone lub zmienią się okoliczności i pytanie przestanie mieć znaczenie. Jeżeli przed końcem znaku Księżyc utworzy jakiś pozytywny aspekt (łącznie z paralelą i koniunkcją) do Punktu Szczęścia, to sytuacja zmieni się na lepsze, a jeżeli negatywny (łącznie z półkwadratem i kwinkunksem) to na gorsze.

2.Położenie Ascendentu. Jeżeli Ascendent znajduje się w trzech pierwszych lub trzech ostatnich stopniach znaku, to horoskop jest nieważny. W pierwszym przypadku pytanie jest zbyt wczesne, w drugim zaś – rozwiązanie jest tak bliskie, ze pytanie nie ma już znaczenia.

Jeżeli jakaś planeta jest w koniunkcji do takiego Ascendentu, to można zrobić wyjątek i odwołać się do horoskopu urodzeniowego, prowadząc dalszą interpretację w oparciu o naturalne położenie tej planety.

3. Droga Ognista (via combusta) – jeżeli Księżyc znajduje się między 15° Wagi a 15° Skorpiona, to horoskop jest niewiarygodny.

4.Saturn w VII domu – oznacza, że astrolog nie jest w stanie obiektywnie zinterpretować horoskopu, pomyli się lub nie rozumie pytania.

Po sprawdzeniu wiarygodności horoskopu ustalamy dom, któremu podlega pytanie poprzez swój zakres znaczeniowy. Znaczenia domów, znaków i planet są zasadniczo takie same. jak w innych działach astrologii, ale w astrologii horarnej podawane są bardziej szczegółowo jako tzw. „korespondencje astrologiczne” dotyczące wszelkich możliwych rzeczy i pojęć. Zestawienia korespondencji podawane są w podręcznikach astrologii horarnej, a także w osobnych publikacjach. Dalej podamy mały wybór takich korespondencji, które mogą być pomocne w eksperymentach z astrologią horarną.

Planeta będąca władcą domu pytania określana jest terminem „sygnifikator’. Jest to najważniejsza planeta, której układy aspektowe dają odpowiedź na postawione pytanie. Dodatkowo badamy też aspekty Księżyca do momentu opuszczenia znaku, co pokazuje rozwój sprawy i końcowy wynik (ostatni aspekt w tym samym znaku).

Astrologia horarna posługuje się znaczną ilością różnych drobiazgowych reguł, których przytoczenie tutaj mijałoby się z celem. Podajemy więc jedynie trzy przykładowe:

czas wydarzeń związanych z aspektami Księżyca do planet określa się z różnicy stopni

(bez względu na znak obu ciał), które przekładane są na miary czasowe według

poniższego schematu:

Kardynalny / Stały/ Zmienny

Dom Kątowy dni miesiące tygodnie

Dom Następujący tygodnie lata miesiące

Dom Upadający miesiące wiele lat lata

* Jeżeli pytanie dotyczy zgubionej rzeczy, to jest ona tam, gdzie powinna tnp. w domu),

* Jeśli Księżyc, Wenus lub władca II domu jest w domu Kątowym,

* Jeżeli Księżyc lub sygnifikator są w tzw. „stopniach krytycznych” (O, 13, 26 Kardynalnych; 9, 21 Stałych; 4, 17 Zmiennych), to w sprawie nastąpi kryzys, punkt

przełomowy.

ZNACZENIA DOMÓW HOROSKOPU HORARNEGO

I    dom – osoba stawiająca pytanie i jej stan w danym czasie.

II   dom – własność ruchoma, pieniądze, ubezpieczenia, cenne drobiazgi.

III  dom-  wycieczki, podróżowanie, komunikowanie się, wiadomości, przesyłki, pisanie, sąsiedzi, bracia i siostry, plotki.

IV  dom – ojciec, rodzina w domu, sprawy domowe, farmy, kopalnie, groby, farmerzy, budowniczowie, rzeczy brakujące i zgubione.

V   dom – dzieci, przygody miłosne, spekulacje, rozrywki, hazard.

VI  dom – choroba, pomocnicy, służba, pracownicy, wujowie i ciotki.

VII dom – astrolog, mąż lub żona. partner w interesach, adwokat, przeciwnik w sadzie lub współzawodnictwie, rozwód, osiedla, kontrakty i umowy.

VIII dom – śmierć, spadki i testamenty, podatki, operacje, zranienia, również osoby związane z tymi sprawami.

IX   dom – długie podróże i sprawy zagraniczne, wyższe wykształcenie, religia, osoby obce.

X    dom – zawód, kariera, sława, interesy, osoby przy władzy, pracodawca, punkt honoru.

XI   dom – cele. nadzieje i pragnienia, przyjaciele, zięć i synowa, członkowie stowarzyszenia lub klubu.

XII  dom – stagnacja, izolacja, wiezienie, wdowieństwo, przeszłość, ukryty wróg, samotnicy, ludzie żyjący z zasiłku, wygnanie.

ZNACZENIA PLANET W HOROSKOPIE HORARNYM

Słońce – zdrowie, witalność. męskość, autorytet.

Księżyc – funkcja, czas, potencjał, akcja, żeńskość, osoba pytająca.

Merkury – komunikacja, logika, dokumenty, dojeżdżający do pracy, transport, gazety,

ulotki, handlowcy, sprzedaż, posłańcy i pośrednicy.

Wenus – stosunki społeczne, ukochane osoby, biżuteria, błyskotki, włosy, lustra, portmonetki, sejfy.

Mars – ogień, gorąco, ukłucia, rany, sale operacyjne, rzeźnie, broń palna, przestępcy,

rudzi, gorączka, siła, konflikt, energia.

Jowisz – miejsca otoczone szacunkiem, kościoły, ołtarze, sądy. biblioteki, katedry,

wszelkie zyski, pojazdy do dalekich podróży, oficjalne ubiory, mundury.

Saturn – melancholia, śmierć, miejsca ciężkiej pracy, kopalnie, cmentarze, bariery, długotrwałe przeszkody, zwierzęta robocze, muły. woły. kryjówki zwierząt,

wszelkie zanieczyszczenia, instalacje, sprzęt rolniczy.

Uran – elektryczność, promienie Roentgena, nowoczesne wynalazki, radio, telefon,

telewizja.

Neptun – materiały przezroczyste, fotografia, kamery, nafta i benzyna, rośliny lecznicze, tytoń, narkotyki, odosobnienie.

Pluton – nasiona, odrodzenie, ukryte skarby, zwłoki, choroby weneryczne, AIDS. organy płciowe, wywiad, terroryści.

 

W opracowaniu wykorzystano źródła:

1.K.Konaszewska – Rymarkiewicz – Astrologia – Interpretacja podstawy Poznań 1991

2.R. T. Prinke – 'Vademecum Polskiego Astrologa:’ Warszawa 1995

3.P. Kowalski /red./ – „Leksykon Znaki Świata” Omen, Przesąd, Znaczenie Warszawa 1998

4.Wojciech J.Burszta – „Antropologia Kultury” Poznań 1998

5.Suzan White – „Nowa Podwójna Astrologia” Warszawa 1992

Astrologia mundalna

U stalanie pomyślnego momentu dla rozpoczęcia jakiegoś przedsięwzięcia przez astrologię elekcyjną jest w pewnym sensie przeciwieństwem astrologii mundalnej, która zajmuje się badaniem dalszego rozwoju takich przedsięwzięć, których moment początkowy wyznaczyła historia (choć niekiedy z udziałem astrologów). Ten dział astrologii zajmuje się szczególnie przewidywaniami dotyczącymi grup ludzkich – szczególnie państw, ale również organizacji, korporacji, instytucji finansowych, czy nawet walut.

Tradycja astrologiczna, która najprawdopodobniej powstała właśnie jako astrologia mundalna, a dopiero później rozwinęła się w astrologię urodzeniową, przekazała nam szereg technik związanych z tym jej działem. Można je podzielić na dwie zasadnicze grupy.

Zjawiska astronomiczne obejmujące:

zaćmienia Słońca i Księżyca;

wielkie koniunkcje (miedzy planetami zewnętrznymi);

stacje (momenty zmiany kierunku ruchu planety z prostego na retrogradacyjny lub odwrotnie);

ingresy (momenty wejścia planet w poszczególne znaki);

komety (momenty pojawienia się komet na niebie).

Horoskopy „urodzeniowe” dla momentu początku państwa czy organizacji.

Techniki z pierwszej grupy polegają na ustaleniu danego momentu i obliczeniu horoskopu – zwykle dla stolicy państwa. Ponieważ horoskop taki ma ten sam układ planet na całym świecie, zasadnicze znaczenie mają tu:

odniesienie danego zjawiska do obszarów tradycyjnie rządzonych przez znak,

w którym zjawisko występuje lub którego władca bierze w nim udział.

porównanie tak uzyskanego horoskopu z horoskopem „urodzeniowym” danego

państwa czy organizacji.

Sposoby obliczania dokładnego momentu są dla zaćmień i wielkich koniunkcji takie same, jak przy ustalaniu początku Drogi Jałowej Księżyca (wszystko to są koniunkcje). natomiast dla ingresów – takie jak dla momentu Przejścia Słonecznego (omówione przy obliczaniu solariusza).

Moment stacji (zmiany kierunku ruchu) planet podawany jest przez niektóre efemerydy

obliczanie go na podstawie pozycji dziennych jest zbyt mało dokładne, ponieważ planeta bardzo zwalnia przed stacją.

Z kolei moment i miejsce ekliptyki, w którym ukazuje się kometa, są dość trudne do określenia – obecnie astronomowie wiedzą o zbliżaniu się tych ciał niebieskich znacznie wcześniej niż są dostrzegalne gołym okiem lub przez lunetę. Wydaje się zatem, ze komety należy raczej interpretować (podobnie jak tranzyty) dynamicznie – ale o znacznie większym wpływie globalnym. Analizie astrologicznej podlegać będzie zatem znak, przez który kometa przebiega w trakcie swego widocznego ruchu po niebie, oraz tworzone przez nią układy z planetami i innymi elementami horoskopów „urodzeniowych” państw.

Druga grupa technik astrologii mundalnej polega na ustaleniu – zwykle metodami historycznymi dokładnego momentu i miejsca początku państwa, instytucji czy organizacji i obliczenia dla niego horoskopu „urodzeniowego”. Taki horoskop jest następnie analizowany podobnie jak horoskop osoby i można na nim stosować zarówno techniki prognostyczne jak i porównawcze. Z tych ostatnich najczęstsze jest porównywanie z horoskopami władców, mężów stanu i polityków.

Przy interpretacjach mundalnych znaczenia poszczególnych elementów horoskopu ulegają odpowiednim modyfikacjom, tak by odpowidaly podmiotowi analizy. Nie zmienia to oczywiście symboliczno – archetypowego znaczenia domów i planet a jedynie ich manifestację zewnętrzną w określonych warunkach. Poniższe zestawienie jest jedynie hasłowe i należy je traktować bardzo elastycznie przy wykorzystywaniu do interpretacji.

DOMY

I.

Ogólna sytuacja państwa i narodu, jego psychologia, wyobrażenia o sobie, sprawy wewnętrzne, stereotypy.

II.

Budżet państwa, finanse, skarb państwa, podatki, handel, silą nabywczaą pieniądza, długi wobec innych państw, wartościowanie siebie – zwykle w kategoriach dochodu narodowego, kapitał, giełda.

III.

Transport komunikacja, poczta, telefon, radio, telewizja, prasa, opinia publiczna, plotki, poziom umysłowy narodu, literatura narodowa, umowy państwowe, dyplomacja, państwa sąsiednie.

IV.

Poczucie wspólnego pochodzenia narodu, znacząca partia polityczna w opozycji, budownictwo mieszkaniowe, nieruchomości, rolnictwo i przemysł rolniczy, górnictwo, klęski żywiołowe.

V.

Młodzież, przyrost naturalny, źródła finansowania partii opozycyjnych, szkoły i instytucje oświatowe, oficjalne uroczystości, święta państwowe, rozrywki, teatr, artystyczny profil narodu, życie seksualne.

VI.

Związki zawodowe, pracownicy najemni, zatrudnienie, ochrona zdrowia, policja, zaopatrzenie w żywność, sposób odżywiania się społeczeństwa, usługi gastronomiczne, zwierzęta domowe, służba bezpieczeństwa.

VII.

Stosunki z innymi państwami i narodami, wojny, sprawy zagraniczne, handel, stosunek do małżeństwa, publiczne reakcje na działalność rządu, zgromadzenia publiczne, wrogowie publiczni.

VIII.

Kontakty finansowe z innymi państwami, długi zagraniczne, doradcy prezydenta, rada ministrów, ubezpieczenia społeczne, administracja państwowa, śmiertelność, długowieczność, pogrzeby państwowe.

IX.

Podróże zagraniczne, przemysł stoczniowy, flota, eksport i import, dyplomacja międzynarodowa, religia, prawo, nauka, instytucje szkolnictwa wyższego, emigracja, wydawnictwa, komunikacja na duże odległości, filozofia narodowa, reklama, turystyka.

X.

Siedziba rządu i głowy państwa, partia rządząca, rodzina królewska, honor narodowy, status narodu w świecie, potrzeby narodowe, obywatele posiadający szczególne wpływy.

XI.

Parlament grupy doradcze, polityka, cele narodowe, ciała rządzące na szczeblu państwowym, ustanawianie prawa, przyjaźnie nastawione państwa obce, potrzeba i nadzieja międzynarodowego uznania.

XII. Tajne organizacje, podziemie, działalność na szkodę państwa i narodu, wiezienia, szpitale, instytucje charytatywne, epidemie.

PLANETY

Słońce – wykonawcza glowa państwa (król. prezydent, premier), rząd, kierow­nicy na wszystkich szczeblach administracji rządowej, wpływowi businessmani i przywódcy polityczni, silą życiowa narodu, jego samookreślenie się.

Księżyc – narodowa potrzeba udziału w sprawowaniu władzy, społeczeństwo, opinia publiczna, kobiety, warunki życia rodziny, produkty rolne i pożywienie, pielęgniarki, matki.

Merkury – pisarze, mówcy, podróżnicy, wszyscy związani z komunikacją i komunikowaniem się. środki transportu, młodzież, zmartwienia i troski narodowe, środki masowego przekazu, układy, dokumenty.

Wenus – pokój, radość, szczęście społeczeństwa, ludzie i miejsca związane ze sztuką, muzyką, teatrem, towarzystwem, młode kobiety, zaloty i śluby.

Mars – energia całego narodu, zawarte w nim siły, armia, mobilizacja, agitatorzy, niepokoje społeczne, pracownicy przemysłu metalurgicznego i zbrojeniowego, chirurdzy, broń, przemoc, ogień.

Jowisz – miejsca i osoby związane z religią i prawem, propozycje pokojowe, świadomość społeczna, współpraca międzynarodowa, sport, entuzjazm, kapitalizm, finansiści.

Saturn – konserwatyzm i ortodoksja w myśleniu oraz polityce, troski, ostrożność, prawo i porządek, dyscyplina narodu, emeryci i renciści, ziemianie, rolnicy, kopalnie, górnicy, węgiel, budynki publiczne.

Uran – osoby skrajnie postępowe, wynalazczość, nagłe zrywy narodowe, elektryczność, komunikacja radiowa i komputerowa, elektronika, bunty i strajki.

Neptun – podżegacze, rozwój działalności podziemnej, niezadowolenie społeczeństwa, niestałość polityki, idealizm.

Pluton – perspektywy na forum międzynarodowym, energia atomowa,możliwości całkowitej reorganizacji.

Zestawienie niektórych miast tradycyjnie podlegających poszczególnym znakom Zodiaku (według listy angielskiego astrologa Coleya z 1676 r.):

Baran – Neapol, Florencja, Werona, Padwa, Utrecht Kraków:

Byk – Mantua, Lucerna, Lipsk;

Bliźnięta – Londyn. Metz, Norymberga;

Rak – Amsterdam. Konstantynopol, Mediolan. Wenecja. York;

Lew – Rzym, Praga. Syrakuzy, Damaszek;

Panna – Paryż, Lion, Heidelberg, Jerozolima, Korynt, Ateny;

Waga – Wiedeń, Antwerpia, Lizbona, Kopenhaga, Frankfurt n/Menem;

Skorpion – Fez, Valencia;

Strzelec – Toledo. Stuttgart, Budapeszt. Kolonia;

Koziorożec – Oxford:

Wodnik – Hamburg, Brema. Salzburg, Trent;

Ryby – Aleksandria, Sewilla, Ratyzbona, Compostella.

 

W opracowaniu wykorzystano źródła:

1.K.Konaszewska – Rymarkiewicz – Astrologia – Interpretacja podstawy Poznań 1991

2.R. T. Prinke – 'Vademecum Polskiego Astrologa:’ Warszawa 1995

3.P. Kowalski /red./ – „Leksykon Znaki Świata” Omen, Przesąd, Znaczenie Warszawa 1998

4.Wojciech J.Burszta – „Antropologia Kultury” Poznań 1998

5.Suzan White – „Nowa Podwójna Astrologia” Warszawa 1992

Astrologia elekcyjna

Podczas gdy inne działy astrologii analizują układy planet podczas zdarzenia, jakie miało miejsce w przeszłości (np. urodzenie) i na tej podstawie wnioskują o jego charakterze i przewidują dalszy rozwój, w astrologii elekcyjnej ma miejsce sytuacja odwrotna.

Celem jest wyznaczenie momentu odpowiedniego dla rozpoczęcia jakiegoś przedsięwzięcia. A zatem analizuje się układy planet w okresie, w którym można podjąć planowane działania l w zależności od konkretnego przypadku i wagi sprawy, może to być zarówno okres jednego lub kilku dni, jak i wielu lat) i wykreśla się horoskop dla wybranego momentu zanim on nadejdzie.

Analiza horoskopu elekcyjnego pozwala również wprowadzić odpowiednie elementy do owego wydarzenia, które zabezpieczą nas przed ewentualnym niepowodzeniem, zwłaszcza jeżeli nie ma wiele czasu na podjęcie decyzji. Może to być, na przykład, zmiana miejsca pobytu podczas Przejścia Słonecznego w celu odpowiedniego „dostosowania” solariusza, czy też dodatkowe zabezpieczenie prawne jeżeli horoskop wskazuje na możliwość oszukania nas przez partnera w danej sprawie.

Tradycyjnie dla spraw oficjalnych pomyślna jest pozycja Słońca na Medium Coeli -czyli południe, dla spraw związanych z rozwojem duchowym natomiast – północ, kiedy Słońce jest w koniunkcji z Immum Coeli „oświetlając dusze”. Jeżeli dokładnie takie pozycje nie są z różnych względów możliwe do przyjęcia, można zadowolić się pomyślnymi aspektami Słońca do kątów horoskopu.

Drugim bardzo ważnym elementem horoskopu elekcyjnego jest pozycja Księżyca w znaku, a dokładniej sprawdzenie, czy nie jest on w Biegu Jałowym. Sytuacja taka ma miejsce, jeżeli Księżyc do końca znaku, w którym się aktualnie znajduje, nie utworzy już żadnego głównego aspektu.

Tradycyjnie Bieg Jałowy Księżyca w horoskopie elekcyjnym oznacza, że dane przedsięwzięcie nie będzie pomyślne, nie powstanie nic konstruktywnego, podejmowane w tym czasie decyzje będą nierealistyczne. Z drugiej strony, jest to dobry okres dla spojrzenia na sprawy z dystansu, podsumowanie wcześniejszego okresu, introspekcję.

Sprawdzenie ruchu Księżyca pod tym kątem polega na znalezieniu w efemerydach planety o najwyższej pozycji w znaku (tzn. pozycji nabliższej 30°) i obliczeniu okresu, w jakim Księżyc będzie przesuwał się od tej samej pozycji we własnym znaku (a więc ostatniego aspektu) do początku nowego znaku.

W opracowaniu wykorzystano źródła:

1.K.Konaszewska – Rymarkiewicz – Astrologia – Interpretacja podstawy Poznań 1991

2.R. T. Prinke – 'Vademecum Polskiego Astrologa:’ Warszawa 1995